Mella Valanjadhu

மெல்ல வழஞ்சது ஆகாயம்
உள்ளம் சிலிர்க்கிறதே

நூறு தல முறை ஆனாலும்
சொந்தம் இது போல் வாராதே

வம்பில் ஜெயித்திடும் ஓர் வீரம்
அன்பில் ஜெயிக்கிறதே

தொப்புள் கோடியின் பூ வாசம்
தாலி கோடியில் தந்தேனே

கீறி பார்த்த முள் தானே
மீதி முல்லா நின்னேனே

காயமெல்லாம் மாயமாகி பூக்கள் ஆகுதே
மெல்ல வழஞ்சது ஆகாயம்
உள்ளம் சிலிர்க்கிறதே

நூறு தல முறை ஆனாலும்
சொந்தம் இது போல் வாராதே

சொந்தம் கூடி வாழ்வதுண்டு
ஆளும் பெரும் சேர்வதுண்டு

என்ன போல யோகம் உண்டா
ஊர கேக்குறேன்

என்ன பெருசா செஞ்சு வெச்சேன்
பொண்ணா தானே கட்டி வெச்சேன்

இப்ப கேட்டா உசுரக் கூட தார வார்க்குறேன்

மக பெருமைகள் பின்னாச்சு
மருமகன் இடம் என் மூச்சு

இவன் பேச்ச மீறி இங்க மறு பேச்சு இல்ல
எதாச்சும் இவண்னுக்குன்னா
என் மூச்சு இல்ல

ஆச வார்த்த பேசவில்ல
நானும் ரோசம் பார்க்கவில்ல

என்ன காக்க தன்மானாத்த தந்து போகிறான்

சேந்து செல்லும் நண்பன் இல்ல
நானும் இங்க கண்ணன் இல்ல
தாழ்ந்த போதும் வீழ்ந்திடாத கீத சொல்லுறான்

கட்டுப்படுத்துற என் கண்ணீர
முட்டி கசியுது தன்னால

தெக்கத்து காட்டு தீ வெளகேத்துதே
தெய்வங்கள் மூக்கு மேல விரல் வேகுதே

மெல்ல வழஞ்சது ஆகாயம்
உள்ளம்

நூறு தல முறை ஆனாலும்
சொந்தம் இது போல் வாராதே

கீறி பார்த்த முள் தானே
மீதி முல்லா நின்னேனே

காயமெல்லாம் மாயமாகி பூக்கள் ஆகுதே
மெல்ல வழஞ்சது உள்ளம்

நூறு தல முறை ஆனாலும்
சொந்தம் இது போல் வாராதே